Mutasavvuf shoir Ahmad Yassaviy turkiy she’riyatga hikmat janrini olib kirgan va shu orqali shuhrat topgan shoir. Hikmatlarida olam va odam muammolari haqidagi o‘z falsafiy qarashlarini sodda til bilan bayon qilgan. Shoir inson hayotining mohiyati haqida ko‘p mushohadalar yuritadi. O’z qarashlarini diniy manbalar asosida obrazli tasvirlagani bois hikmatlari xalq orasida keng yoyilib, sevib o‘qilgan. Yassaviy hikmatlarida tuproq ramzi ko‘p kuzatiladi. Bu obrazning manbasi, abatta, Qur’oni karim hisoblanadi. Ilohiy kitobda inson tuproq va suvdan yaralganligi ta’kidlangan. Jumladan, “Uldur ul zotiki, yaratibdur sizlarni tuproqdin, keyin mayin qatrasidin, keyin uyigan qondin, keyin chiqarur sizlarni (onalarqornidin) bola qilib …” yoki “Va tahqiq, yaratduk biz insonni loyning xulosasidin" kabi oyatlarda inson aslining mohiyati haqida mulohaza yuritilga Ahmad Yassaviyning “Asling bilsang obu gil, yana gilga ketaro...” hikmatida ham diniy manbaga tayanilganini sezish qiyin emas. Yassaviy uchun tuproqsifatlik axloqiy kamolotga erishuv yo‘llaridan biridir. Zero, tuproq insonning doyasidir. Inson hayotining davom etishi ham u bilan bog‘liq. Shunga qaramay tuproq inson oyoqlari ostidadir. O’n uchimda nafs havosin qo‘lga oldim, Nafs boshiga yuz-ming balo qamrab soldim. Takabburni yerga urib bosib oldim, O’n to‘rtimda tufroqsifat bo‘ldim mano [2,54].