Estetika, yunoncha ektyezikos so’zidan olingan bo’lib, – syezish, his qilish, idrok dyegan ma’noni anglatadi. Bu iborani ilm-fan Estetikasi sifatida birinchi marta nyemis faylasufi Alyeksandr Baumgartyen (1714-1772) o’zining «Poetik asarning ba’zi bir masalalari to’g’risida» nomli asarida qo’llagan. Estetika fani XVIII asrning ikkinchi yarmida mustaqil fan sifatida shakllangan. Baumgartyenning xizmati shundaki, u Estetika nazariyasining filosofiyadan ajralib chiqish jarayonini syezdi. U go’zallikni va uning san’atdagi turlarini tyekshiradigan falsafa fanini «Estetika» dyeb atadi. Kant va Gyegyel bir butun falsafiy fan sifatida Estetik qarashlar sistyemasini yaratishga urindi. Ular Estetika faniga «Estetik» dyegan tushunchani kiritdi. Bu tushuncha Estetika fanini konkryetlashtirdi va chuqurlashtirdi. SHundan buyon «go’zal», «chiroyli», «oliyjanob», «fojyeali», «hajviy», «satirik», «dramatik», «did» kabi katyegoriyalar Estetika dyegan umumiy asosga ega bo’ldi.