O’simliklar klassifikatsiyasi XULOSATabiat va jamiyat o‘rtasidagi uzviy bog‘liqlik har doim insoniyat tafakkurining markazida bo‘lib kelgan. O‘simliklar esa tirik tabiatning eng muhim va faol qismini tashkil etib, butun ekotizimning barqarorligi, biologik muvozanati va yashash uchun qulay muhit yaratuvchi omil sifatida e’tirof etiladi. Ularning hayoti va tarqalishi turli ekologik omillarga bog‘liq bo‘lib, bu holat o‘simliklarni ekologik guruhlarga ajratish zaruratini keltirib chiqardi. Kurs ishida shu konsepsiya asosida o‘simliklar ekologiyasi, ularning guruhlarga bo‘linishi, O‘zbekiston sharoitida bu guruhlarning mavjudligi va ularni o‘rganishning ilmiy va amaliy ahamiyati tahlil qilindi. O‘simlik ekologiyasi fanining nazariy va tarixiy asoslari Kirish va birinchi bobda o‘simlik ekologiyasi fanining shakllanishi, rivojlanishi, zamonaviy ekologik yondashuvlar bilan uyg‘unligi chuqur tahlil qilindi. Bu sohaning klassik vakillari tomonidan asos solingan nazariyalar keyinchalik ekologik tasnif, guruhlar, moslashuv strategiyalari kabi yondashuvlar bilan boyitilgan. Ayniqsa, ekologik faktorlarning o‘simlik hayotiga ta’siri, ekologik valensiya, ekologik nish va adaptatsion mexanizmlar kabi tushunchalar bu fanning nazariy poydevorini tashkil etadi. O‘simlik ekologiyasi boshqa fanlar bilan yaqin integratsiyada bo‘lib, landshaft ekologiyasi, agroekologiya, iqlimshunoslik, tuproqshunoslik va boshqa yo‘nalishlarda ham keng tadbiq etiladi. O‘simliklarning ekologik guruhlarga bo‘linishi va ularning xususiyatlari bobda o‘simliklarning asosiy ekologik guruhlarga — yorug‘lik, harorat, namlik, tuproq tarkibi kabi ekologik omillarga nisbatan munosabatiga qarab — tasnif qilinishi keng yoritildi. Har bir guruh — masalan, heliofitlar (yorug‘sevarlar), skiofitlar (soya-sevarlar), termofitlar, psikrofitlar, gidrofitlar, kserofitlar vaboshqalar — o‘ziga xos fiziologik va morfologik moslashuvlarga ega bo‘lib, tabiatdagi tarqalish qonuniyatlarini belgilaydi. Shu bilan birga, 2.5- bo‘limda o‘simliklarning keng tarqalgan ekologik tiplari va ularning vakillari misolida ekologik guruhlarning real muhitdagi namunalari bayon qilindi. Bu yondashuv o‘simliklar hayotiy shakllarini chuqur anglashga yordam beradi. O‘zbekiston hududida ekologik guruhlarning roli va xususiyatlari bobda O‘zbekistonning tabiiy-geografik hududlaridagi o‘simliklarning ekologik taqsimoti, ularga ta’sir qiluvchi omillar va ularning vakillari chuqur tahlil qilindi. O‘zbekistonning iqlimi, relyefi, tuproq xilma-xilligi tufayli bu yerda kserofitlardan tortib, mezofitlargacha bo‘lgan keng doiradagi o‘simlik guruhlari mavjud. Ayniqsa, cho‘l va tog‘li hududlarda shakllangan endemik va relikt o‘simlik turlari respublika florasining o‘ziga xos jihatlarini tashkil etadi. Bu ekologik guruhlarning to‘g‘ri o‘rganilishi ekologik muvozanatni saqlash, yer resurslaridan oqilona foydalanish, rekultivatsiya va o‘rmon barpo etish ishlari uchun muhim asos bo‘lib xizmat qiladi.Ekologik guruhlarni o‘rganishning amaliy va ilmiy ahamiyati bobda o‘simliklarning ekologik guruhlarini o‘rganishning amaliy jihatlarixususan, qishloq xo‘jaligi, tuproq eroziyasining oldini olish, bioxilma-xillikni saqlash, tabiiy ekotizimlarni barqarorlashtirish kabi sohalardagi roli keng ko‘lamda yoritildi. Ekologik guruhlarga oid bilimlar, ayniqsa, intensiv dehqonchilik sharoitida ekotizim muvozanatini saqlashda, degradatsiyalangan yerlarni rekultivatsiya qilishda, madaniy navlarni tabiiy guruhlar bilan muvofiqlashtirishda muhim rol o‘ynaydi.Shuningdek, ekologik guruhlar tushunchasining ta’lim jarayonlaridagi, ilmiy izlanishlardagi va ekologik tarbiya berishdagi ahamiyati ham alohida e’tiborga loyiqdir. Bugungi globallashuv va antropogen bosim kuchaygan davrda yosh avlodga ekologik madaniyatni shakllantirish, fanlararo integratsiyani kuchaytirish uchun ekologik guruhlar bilan ishlash ko‘nikmalari juda muhimdir.